Portugees oorlogsschip (kwal)

Het Portugees oorlogsschip  (kwal) is een zeer complexe levensvorm. Verschillende poliepengroepen vormen kolonies waarbij iedere groep zijn eigen taak heeft. Ze werken samen om te kunnen zwemmen, eten en voortplanten. Wie de schitterende schoonheid ziet van het Portugees oorlogsschip dat door de wind over de warme wereldzeeën wordt gedreven, zal niet vermoeden dat zijn vangarmen dodelijk zijn.

Wat eet een Portugees oorlogsschip?

Onder de gasblaas bevinden zich kolonies poliepen waarvan de meeste lange vangarmen hebben. Sommige vangarmen zijn bedekt met netelcellen die elk visje dat in hun buurt komt kunnen verlammen. Deze netelarmen hebben bovendien spiertjes waarmee ze de lamgelegde buit omhoog kunnen brengen naar de kolonie poliepen die onder de gasblaas ligt. Speciale eetpoliepen nemen de buit dan weer over en verorberen hem. Het Portugese oorlogsschip pakt iedere vis die hij te pakken kan krijgen. Tussen de vangarmen van de kwal treft men nogal eens een visje aan dat ongevoelig is voor het gif, en dat de kwal behulpzaam is bij het vangen van prooi, door als ‘lokaas’ te fungeren.

Wat is het gedrag van een Portugees oorlogsschip?

Het Portugese oorlogsschip is te vinden in de warme oceaangebieden. Vaak met duizenden bij elkaar. Hun licht doorlatende, iriserende gasblaas komt ongeveer 15 cm boven het wateroppervlak uit en werkt als een zeil. Opmerkelijk is dat het dier zelfs dwars tegen de wind in kan laveren om een bepaalde koers te houden. Gewoonlijk is deze kwal vlak onder de kust te vinden, maar tijdens de warme maanden laat hij zich graag richting pool drijven. Door sterke wind vanuit zee spoelen ze nogal eens aan.

  • Gedrag: ze laten zich in zee drijven
  • Voedsel: alle kleine vissen
  • Levensverwachting: enige maanden

Hoe plant een Portugees oorlogsschip zicht voort?

Het is niet precies duidelijk hoe het Portugese oorlogsschip zich voortplant. Wel is bekend dat er in de aanwezige kolonie poliepen zijn die voor vermeerdering zorgen. Hieruit ontstaan op ongeslachtelijke wijze nieuwe kolonies. Zo kan elk Portugees oorlogsschip zich steeds blijven vermeerderen, wat hun reusachtige aantallen zou kunnen verklaren. Men neemt echter ook aan dat het Portugese oorlogsschip bij zijn dood eieren en sperma in zee deponeert, waaruit ook weer nieuwe kwallen ontstaan.

Vermeerdering: meestal ongeslachtelijk door knopvorming. Poliepen scheiden zich af van de hoofdkolonie om nieuwe kolonies te vormen

Heeft een Portugees oorlogsschip een Speciale aanpassing?

Een Portugees oorlogsschip is gewapend met een groot aantal Nematocysten (netelcellen). Hoewel ze erg klein zijn, bezit iedere netelcel een opgerold hol buisje dat met fijne haartjes bekleed is. De geringste druk op een klein uitsteekseltje (Cnidocil), zoals een licht beroering door een voorbij zwemmend visje, zet het grifmechanisme in werking. De netelharen schieten als harpoenen in de buit, maar blijven verbonden met de vangarmen. Ze bevatten een gif dat lijkt op het slangengif van een cobra. Vissen sterven hieraan, bij mensen kunnen koorts, een shock en ademhalingsbezwaren voorkomen.

Wordt de Portugees oorlogsschip beschermt?

Er is weinig bekend over hoe schadelijk de zeevervuiling en de verminderde visstand voor het Portugese oorlogsschip is. Op dit moment is de soort niet direct verbreid.

Groepen:

  • Orde: Staatkwallen
  • Familie: Staatkwallen
  • Klasse: Hydrozoa
  • Geslacht&soort: Physalia physalis

Afmetingen Portugees oorlogsschip:

  • Lengte: lichaam 9-35 cm.
  • Vangarmen: gewoonlijk 15 m, maar een enkele keer kunnen ze tot 50 m lang worden.

Verspreiding:

In de warme zeeën over de hele wereld, maar het meest verbreid in de golfstroom van de Atlantische Oceaan en in de subtropische wateren van de Indische en Stille Oceaan.

Verwante soorten

De staatkwallen kennen vele ondersoorten waaronder een hele rij die bekend staan onder de naam Portugees oorlogsschip. Alleen al het Middellandse Zee gebied kent minstens 20 soorten. Nauw verwant zijn de zeilkwallen.

Bron afbeelding: Pixabay